明明此事不由他,吃饭无端咬著沙。自己灵光皆丧尽,三千里外摘杨花。
林上人归蜀 宋代 · 释崇岳 明明此事不由他,吃饭无端咬著沙。自己灵光皆丧尽,三千里外摘杨花。 相关推荐 偈颂一百二十三首 释崇岳 · 宋代 偈颂一百二十三首 释崇岳 · 宋代 偈颂一百二十三首 释崇岳 · 宋代 偈颂一百二十三首 释崇岳 · 宋代 偈颂一百二十三首 释崇岳 · 宋代 偈颂一百二十三首 释崇岳 · 宋代 偈颂一百二十三首 释崇岳 · 宋代 偈颂一百二十三首 释崇岳 · 宋代 黄檗送花化主 释崇岳 · 宋代 偈颂一百二十三首 释崇岳 · 宋代 偈颂一百二十三首 释崇岳 · 宋代 偈颂一百二十三首 释崇岳 · 宋代