头角崭崭露,江南四月时。定应孤竹子,未脱老莱衣。怒长搘苔石,旁行过棘篱。不来能几日,渐学翠鸾飞。
笋 宋代 · 蒋华子 头角崭崭露,江南四月时。定应孤竹子,未脱老莱衣。怒长搘苔石,旁行过棘篱。不来能几日,渐学翠鸾飞。 相关推荐 春晚谣 蒋华子 · 宋代 题孙得休居室 蒋华子 · 宋代 独客 蒋华子 · 宋代